عفونت مقعدی چیست؟ علائم، علت و درمان

عفونت مقعدی به التهاب یا عفونت پوست اطراف مقعد، کانال مقعد یا بافت‌های اطراف آن گفته می‌شود و می‌تواند به دلایل مختلفی (مانند: عفونت‌های باکتریایی، قارچی، ویروسی، آبسه یا برخی عفونت‌های مقاربتی) ایجاد شود.

علائم مختلفی (مانند: درد، خارش، سوزش، قرمزی، تورم یا ترشح) می‌توانند با این مشکل همراه باشند. از آنجا که علت این علائم همیشه یکسان نیست، تشخیص دقیق علت عفونت برای انتخاب روش درمان اهمیت دارد.

در این مقاله علائم و علل عفونت مقعدی، روش‌های تشخیص و درمان و زمان مراجعه به پزشک را بررسی می‌کنیم.

عفونت مقعدی چیست؟

تصویر شماتیک بافت ملتهب در عفونت مقعدی

عفونت مقعدی (Anal Infection) به عفونت یا التهاب در پوست اطراف مقعد، کانال مقعد یا بافت‌های اطراف آن گفته می‌شود.

برای مثال: پروکتیت عفونی (Infectious Proctitis) یکی از مشکلاتی است که با التهاب رکتوم همراه است. بر اساس اطلاعات NIDDK پروکتیت می‌تواند در اثر عفونت (از جمله برخی عفونت‌های مقاربتی) ایجاد شود.

تفاوت عفونت مقعدی با پروکتیت چیست؟

عفونت مقعدی و پروکتیت از نظر محل درگیری و علت با یکدیگر تفاوت دارند. تفاوت‌های اصلی این دو را می‌توان به شکل زیر خلاصه کرد:

ویژگی‌های قابل مقایسه

عفونت مقعدی

پروکتیت

محل درگیری

پوست اطراف مقعد، کانال مقعد یا بافت‌های اطراف

پوشش داخلی رکتوم

ماهیت

اصطلاحی کلی برای عفونت‌های ناحیه مقعد

التهاب داخلی رکتوم

علل احتمالی

باکتریایی، قارچی، ویروسی، آبسه و سایر اختلالات ناحیه مقعد

عفونی، بیماری‌های التهابی روده، پرتو درمانی و سایر عوامل

علائم شاخص

درد، خارش، سوزش، قرمزی، تورم یا ترشح، بسته به علت

احساس دفع فوری یا مکرر، احساس دفع ناکامل، مخاط یا چرک، خونریزی و درد داخلی رکتوم

تمایز اصلی

نیازمند بررسی پزشکی و تعیین علت و نوع عفونت

وابسته به علت زمینه‌ای

بنابراین پروکتیت بیشتر به التهاب داخل رکتوم اشاره دارد، در حالی که عفونت مقعدی اصطلاحی گسترده‌تر برای عفونت‌های ناحیه مقعد است.

علائم عفونت مقعدی

علائم عفونت مقعدی به محل و علت درگیری بستگی دارد و ممکن است در پوست اطراف مقعد یا داخل رکتوم بروز کنند. بعضی علائم نیز با بیماری‌های غیر عفونی ناحیه مقعد مشترک هستند:

محل یا وضعیت

علائم شایع

اطراف مقعد

خارش، سوزش، قرمزی و حساسیت پوست، درد، تورم یا توده، ترشح، رطوبت مداوم، زخم یا ترک پوستی

داخل رکتوم

احساس دفع مکرر یا فوری، احساس دفع ناکامل، درد عمقی رکتوم یا لگن، ترشح، خونریزی، درد هنگام دفع یا رابطه مقعدی

علائم همراه

اسهال، گرفتگی شکم، تب یا لرز؛ بسته به علت و شدت درگیری

وجود هم‌ زمان چند علامت، تشدید آن‌ها یا ادامه‌دار شدن علائم (به‌ ویژه در صورت درد، تورم، ترشح چرکی یا تب) نیازمند بررسی پزشکی برای مشخص شدن علت است.

طبق راهنمای Centers for Disease Control and Prevention (CDC) درد آنورکتال، احساس دفع مکرر، ترشح رکتوم و خونریزی از علائم مهم پروکتیت عفونی هستند.

https://www.cdc.gov/std/treatment-guidelines/proctitis.htm

علت عفونت مقعدی چیست؟

علت عفونت مقعدی به محل درگیری و نوع مشکل بستگی دارد. مهم‌ترین علت‌ها عبارت‌اند از:

  1. پروکتیت عفونی: التهاب رکتوم در اثر برخی عوامل عفونی
  2. عفونت‌های باکتریایی: درگیری پوست یا بافت‌های اطراف مقعد و برخی موارد آبسه
  3. عفونت‌های قارچی: بیشتر در پوست اطراف مقعد و همراه با خارش، سوزش و التهاب
  4. آبسه و فیستول مقعدی: عفونت بافت‌های اطراف مقعد؛ تجمع چرک یا ایجاد مسیر غیر طبیعی
  5. بیماری‌های زمینه‌ای: بیماری‌های مختلفی (مانند کرون) همراه با التهاب و مشکلات ناحیه مقعد
  6. عفونت‌های ویروسی و مقاربتی: برخی عفونت‌ها (مانند: سوزاک، کلامیدیا، تبخال تناسلی و سفلیس)

تشخیص علت دقیق اهمیت دارد؛ زیرا روش درمان عفونت پوستی، پروکتیت، آبسه یا فیستول یکسان نیست.

آیا خارش و سوزش مقعد همیشه نشانه عفونت است؟

خارش و سوزش مقعد لزوماً به معنی عفونت نیست. مشکلات مختلفی (مانند: هموروئید، شقاق، فیستول، التهاب یا تحریک پوستی و رطوبت مداوم) نیز می‌توانند چنین علائمی ایجاد کنند.

بنابراین همراه بودن این علائم با نشانه‌هایی (مانند: تورم، ترشح چرکی، درد مداوم یا تب) می‌تواند اهمیت بیشتری برای بررسی عفونت داشته باشد.

عفونت مقعدی چگونه تشخیص داده می‌ شود؟

گفت‌وگوی پزشک و بیمار درباره تشخیص عفونت مقعدی

تشخیص عفونت مقعدی با توجه به علائم، سابقه پزشکی و معاینه ناحیه مقعد انجام می‌شود. در صورت نیاز، پزشک برای مشخص شدن علت عفونت از آزمایش یا تصویربرداری استفاده می‌کند. روش‌های تشخیص شامل:

  1. معاینه و بررسی علائم: بررسی درد، تورم، قرمزی، ترشح، توده یا سایر نشانه‌های ظاهری
  2. معاینه انگشتی و آنوسکوپی: بررسی کانال مقعد و بخش پایینی رکتوم در موارد لازم
  3. آزمایش ترشحات: بررسی عامل عفونی در صورت وجود ترشح
  4. آزمایش‌های عفونت‌های مقاربتی: در صورت وجود علائم یا عوامل خطر مرتبط
  • تصویربرداری (مانند MRI یا CT): آبسه‌های عمقی، فیستول‌های پیچیده یا موارد با تشخیص نامشخص پس از معاینه

آنوسکوپی و بررسی‌های میکروبیولوژیک بر اساس راهنمای CDC در موارد مشکوک به پروکتیت عفونی برای شناسایی عامل عفونت کاربرد دارند. تصویربرداری در برخی آبسه‌های عمقی یا پنهان، فیستول‌های پیچیده و بیماری پری‌ آنال مرتبط با کرون مورد استفاده قرار می‌گیرد.

https://www.cdc.gov/std/treatment-guidelines/proctitis.htm

روش های درمان عفونت مقعد

توضیح برنامه درمان عفونت مقعدی با پزشک

درمان عفونت مقعدی به علت و محل درگیری بستگی دارد و یک روش ثابت برای همه موارد وجود ندارد. گزینه‌های درمانی معمولاً شامل موارد زیر هستند:

  • پروکتیت عفونی: درمان عامل عفونت پس از تشخیص علت
  • درمان آبسه مقعدی: تخلیه پزشکی آبسه؛ در برخی شرایط همراه با دارو
  • عفونت‌های قارچی: داروهای ضد قارچ متناسب با عامل ایجاد کننده
  • درمان فیستول: درمان بر اساس مسیر و پیچیدگی فیستول و شرایط بیمار
  • عفونت‌های باکتریایی: آنتی‌ بیوتیک مناسب بر اساس نوع عفونت و نظر پزشک

انتخاب درمان بدون مشخص‌ شدن علت می‌تواند مناسب نباشد؛ به‌ ویژه در مواردی که درد شدید، تورم، ترشح چرکی یا تب وجود دارد.

تفاوت عفونت مقعدی با آبسه، فیستول، شقاق و هموروئید

علائم برخی بیماری‌های ناحیه مقعد با عفونت مقعدی همپوشانی دارند. تفاوت اصلی این مشکلات بیشتر به ماهیت بیماری، محل درگیری و علائم غالب مربوط است:

مشکل

ماهیت

علائم شاخص

عفونت مقعدی

عفونت پوست، کانال مقعد یا بافت‌های اطراف

خارش، سوزش، قرمزی، درد، ترشح یا تورم؛ بسته به علت

آبسه مقعدی چیست

تجمع چرک در بافت اطراف مقعد یا رکتوم

درد و تورم، حساسیت و گاهی تب و ترشح

فیستول مقعدی

مسیر غیر طبیعی بین داخل مقعد یا رکتوم و پوست

ترشح مکرر، تورم عود کننده یا منفذ پوستی

شقاق مقعدی

پارگی یا ترک در پوشش کانال مقعد

درد تیز هنگام دفع و خونریزی روشن

هموروئید

تورم عروق و بافت‌های هموروئیدی

خونریزی، بیرون‌ زدگی، خارش یا احساس توده

تفاوت کلیدی: آبسه و فیستول ارتباط نزدیکی با عفونت دارند؛ اما شقاق و هموروئید بیماری‌های متفاوتی هستند و لزوماً عفونی نیستند. تشخیص دقیق با توجه به علائم و معاینه پزشکی انجام می‌شود، زیرا تنها بر اساس درد، خونریزی یا ترشح نمی‌توان نوع بیماری را مشخص کرد.

آیا عفونت مقعدی با لیزر درمان می‌ شود؟

لیزر درمان عمومی همه عفونت‌های مقعدی نیست و انتخاب آن به علت مشکل بستگی دارد.

برای مثال: در آبسه مقعدی درمان اصلی معمولاً تخلیه مناسب عفونت است؛ در حالی که در برخی فیستول‌های مقعدی، روش‌های کم‌ تهاجمی مانند بسته‌سازی مسیر فیستول با لیزر (FiLaC) ممکن است مطرح باشند.

روش‌های لیزری برای درمان فیستول مقعدی نتایج کوتاه‌ مدت قابل قبولی داشته‌اند؛ اما درباره میزان بهبود پایدار و عود در بلند مدت هنوز شواهد کافی وجود ندارد. بنابراین انتخاب این روش به نوع و پیچیدگی فیستول و شرایط بیمار بستگی دارد.

درمان بیماری‌ های مقعدی در شفا کلینیک

در شفا کلینیک، بررسی و درمان بیماری‌های ناحیه مقعد و نشیمنگاه بر اساس نوع و شدت مشکل انجام می‌شود. در مواردی (مانند: عفونت، آبسه یا فیستول، تشخیص دقیق علت و محل درگیری) پیش از انتخاب روش درمان اهمیت دارد.

برای برخی بیماری‌های مقعدی، روش‌های کم‌ تهاجمی و لیزر نیز می‌توانند با توجه به شرایط بیمار مطرح باشند؛ با این حال لیزر درمان همه انواع عفونت مقعدی نیست و انتخاب روش مناسب پس از معاینه و ارزیابی بیماری انجام می‌شود.

اگر درد، تورم، ترشح، خونریزی یا علائم مداوم در ناحیه مقعد دارید، ارزیابی پزشکی می‌تواند به تشخیص علت و انتخاب مسیر درمان کمک کند.

جمع‌ بندی درباره شناخت علت عفونت مقعدی

عفونت مقعدی یک عنوان کلی برای مشکلات عفونی ناحیه مقعد است و شدت و روش درمان آن به علت و محل درگیری بستگی دارد. علائمی (مانند: درد، تورم، ترشح، خارش یا خونریزی) می‌توانند با بیماری‌های دیگری (مانند: آبسه، فیستول، شقاق و هموروئید) نیز دیده شوند؛ بنابراین تشخیص دقیق، پایه انتخاب درمان مناسب است.

در شفا کلینیک، ارزیابی بیماری‌های ناحیه مقعد و نشیمنگاه بر اساس نوع مشکل انجام می‌شود. در موارد واجد شرایط،

جهت مشخص شدن علت مشکل و انتخاب روش درمان مناسب، می‌توانید برای معاینه به شفا کلینیک با رزرو نوبت از طریق شماره ۲۲۳۶۱۰۷۱-۰۲۱ مراجعه کنید.

سوالات متداول درباره علائم و درمان عفونت مقعدی

مدت برطرف شدن عفونت به علت و شدت آن بستگی دارد. عفونت‌های سطحی ممکن است با درمان مناسب بهبود پیدا کنند، اما آبسه و برخی عفونت‌های عمقی معمولاً بدون درمان پزشکی برطرف نمی‌شوند.
داروی مناسب به عامل ایجادکننده بستگی دارد و ممکن است شامل داروهای ضدباکتری، ضدقارچ یا درمان اختصاصی عفونت‌های مقاربتی باشد. استفاده خودسرانه از آنتی‌بیوتیک یا پماد، بدون مشخص شدن علت، توصیه نمی‌شود.
بعضی التهاب‌ها یا عفونت‌های سطحی ممکن است با برطرف شدن عامل زمینه‌ای فروکش کنند؛ اما همه موارد را نمی‌توان به بهبود خودبه‌خودی موکول کرد. در صورت درد شدید، تورم، ترشح چرکی یا تب، ارزیابی پزشکی اهمیت دارد.
همه عفونت‌های مقعدی واگیردار نیستند. برخی عفونت‌های مقاربتی می‌توانند از طریق تماس جنسی منتقل شوند، در حالی که سایر مشکلات عفونی ممکن است چنین قابلیتی نداشته باشند. نوع عامل عفونی، نحوه انتقال را مشخص می‌کند.
رابطه جنسی می‌تواند در انتقال برخی عفونت‌های مقاربتی و ایجاد پروکتیت عفونی نقش داشته باشد؛ اما هر علامت مقعدی پس از رابطه به معنی عفونت نیست. در صورت ترشح، خونریزی، درد یا زخم پس از تماس جنسی، بررسی پزشکی و در صورت لزوم آزمایش عفونت‌های مقاربتی توصیه می‌شود.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

WeCreativez WhatsApp Support
مشاورین کلینیک لیزر شفا آماده پاسخ گویی میباشند!
برای مشاوره رایگان فرم زیر را پر کنید